Gevaren van de magnetron

Recent onderzoek laat zien dat voedsel, dat gekookt is door middel van de magnetron, ernstige moleculaire beschadigingen ondergaat. Als het gegeten wordt veroorzaakt het abnormale veranderingen in het menselijke bloed en het immuunsysteem. Dat is niet verrassend, omdat mensen deze belangrijke gezondheidsgevaren ontkend hebben.

Begin 1991 lekte het nieuws uit over een proces in Oklahoma. Een vrouw, Nortna Levitt genaamd, onderging een heupoperatie, maar werd gedood door een simpele bloedtransfusie toen een verpleegster 'het bloed voor de transfusie verwarmde in een magnetron'! Logica doet vermoeden dat als verwarmen of koken het enige is, het niet uit maakt welke manier van verwarmingstechnologie men gebruikt. Het is echter nogal duidelijk dat er meer komt kijken bij het "verwarmen" met microgolven dan we denken. Bloed voor transfusies wordt stelselmatig verwarmd, maar niet in magnetrons! In het geval van mevrouw Levitt wijzigde de magnetron het bloed en doodde haar. Daaruit volgt toch dat deze vorm van verwarmen inderdaad 'iets anders' doet met de stoffen die verwarmd worden? Is het niet verstandig vast te stellen wat dat 'iets anders' zou kunnen doen?

Hans Hertel (Zwitserland) is een wetenschapper, verontrust is over het gebrek aan zuiverheid en natuurlijkheid in het streven van de moderne mensheid. Hij werkte een aantal jaren als voedingswetenschapper bij ťťn van de vele grote Zwitserse voedingsbedrijven, die in de hele wereld zaken doen. Een paar jaar geleden werd hij ontslagen toen hij naar de procedures informeerde van geconserveerd voedsel dat men denatureerde.

Hans Hertel is de eerste wetenschapper, die een denkbeeld vormde en een kwaliteitsonderzoek uitvoerde m.b.t effecten van voeding uit de magnetron op het bloed en de fysiologie van mensen. Dit kleine maar goed uitgevoerde onderzoek stak volhardend een vinger uit naar de degeneratieve kracht van magnetrons en het voedsel dat daarin verwerkt wordt. De conclusie was duidelijk: Het koken door middel van de magnetron veranderde de voedingsstoffen zodanig, dat wijzigingen plaatsvonden in het bloed van de deelnemers.
Dit waren geen gezonde veranderingen, maar veranderingen die een verslechtering in het menselijke gestel konden veroorzaken. Terwijl Hertel met Bemard H. Blane van het Zwitserse Federale Instituut van Technologie en het Universiteits Instituut voor Biochemie werkte, vormde hij zich niet alleen een beeld van het onderzoek en voerde hij het uit, maar was hij ook ťťn van de acht deelnemers.

"Om zoveel mogelijk variabelen te beheersen, kozen we acht personen uit die zich streng hielden aan het macrobiotische dieet van het Macrobiotische Instituut in Kientel, Zwitserland," verklaarde Hertel. "We waren allemaal gehuisvest in dezelfde hotelomgeving gedurende acht weken. Er mocht niet gerookt en gedronken worden en er was geen seks." Men kan eenvoudig zien dat dit protocol zinnig is. Hoe kun je anders geringe veranderingen in menselijk bloed zien door het eten van magnetron-voedsel als roken, drinken, junk food, vervuiling, pesticiden, hormonen, antibiotica en al het andere in de gewone omgeving ook aanwezig waren? "We hadden een Amerikaan, een Canadees en zes Europeanen in de groep. Ik was de oudste met 64 jaar, de anderen waren 20-ers en 30-ers," verklaarde Hertel. De resultaten van dit onderzoek werden gepubliceerd in Scarch for Health in het voorjaar van 1992.

Er werden betekenisvolle veranderingen ontdekt in het bloed van de vrijwilligers, die voedsel aten dat in de magnetron gekookt was. Deze veranderingen omvatten een vermindering van alle hemoglobinegehaltes en cholesterolgehaltes, zowel het HDL (goed cholesterol) als het LDL (slecht cholesterol) gehalte en de verhouding daartussen. Lymfocyten (witte bloedcellen) lieten een duidelijkere korte termijn afname zien nadat magnetron voedsel was gegeten dan nadat er voedsel van alle andere varianten gegeten was. Iedere indicateur wees in de richting weg van een sterke gezondheid en naar degeneratie.

Het verwarmen van voedsel:

"Dit is in strijd met de conventionele manier van het verwarmen van voedsel, waarbij warmte convectief verplaatst wordt tot in het voedsel. Het koken met microgolven begint binnenin de cellen en moleculen waar water aanwezig is en waar energie omgezet wordt in wrijvingswarmte."

Vanwege de kracht die erbij betrokken is, worden de cellen in feite gebroken. Daardoor worden de elektrische krachten, het eigenlijke leven van de cellen, tussen de buitenste en binnenste lagen van de celmembranen geneutraliseerd. Beschadigde cellen worden een makkelijke prooi voor virussen, schimmels en andere micro-organismen. De natuurlijke herstelmechanismen worden onderdrukt. "Het is al lang in de literatuur aangetoond dat een ommekeer van gezonde cel processen vanwege talrijke redenen voor kan komen. Onze cellen vervallen dan van een "robuuste oxidatie" in een ongezonde "gisting". Dezelfde hevige wrijving en athermische vervormingen, die in onze lichamen voor kunnen komen wanneer we onderworpen worden aan radar of microgolven, gebeuren met de moleculen in het voedsel dat in een magnetron gekookt wordt. Feitelijk oefent de oven een kracht uit van ongeveer 1.000 watt of meer wanneer iemand voedsel kookt in de magnetron. Deze straling resulteert in een vernietiging en vervorming van voedselmoleculen en in de vorming van nieuwe samenstellingen (radiolythische samenstellingen) die onbekend zijn voor mens en natuur. De wetenschap en technologie van heden beweren krachtig dat magnetron voedsel en bestraald voedsel geen betekenisvolle hogere "radiolythische samenstelling" heeft dan gebraden, gebakken of ander conventioneel gekookte voeding. Vreemd genoeg heeft noch de wetenschap noch onze altijd beschermende regering bloedtesten uitgevoerd op de eters en op de effecten van het eten van verschillende soorten gekookt voedsel. Hertel en zijn groep deden het wel en de aanwijzing is duidelijk dat er iets niet in de haak is en dat er bredere onderzoeken opgezet zouden moeten worden.

De blijkbaar giftige effecten van het koken met de magnetron staan op een lange lijst van onnatuurlijke processen in ons dagelijks leven. De gevestigde orde echter staat niet positief tegenover het werk van Hertel. "Deze resultaten laten tendensen tot bloedarmoede zien. De werkelijke situatie werd zelfs nog duidelijker tijdens de tweede maand van het onderzoek," vertelt Hertel. "En met deze verminderde gehaltes was er een overeenkomende verhoging van cholesterolgehaltes". Hertel geeft toe dat stressfactoren, bijvoorbeeld vanwege het zo vaak prikken van bloed iedere dag, niet uitgesloten kunnen worden, maar de grondlijn voor ieder individu was het "nulgehalte" en alleen veranderingen in het nulgehalte werden statistisch bepaald.

De cholesterolsignalen waren erg interessant, benadrukt Hertel: "Algemeen wetenschappelijk aanvaard is, dat cholesterolgehaltes doorgaans langzaam veranderen, gedurende langere tijd. Maar in dit onderzoek namen ze heel snel toe na het eten van groente uit de magnetron. Met melk echter bleven de cholesterolgehaltes hetzelfde of daalden zelfs aanzienlijk." Hertel gelooft dat dit onderzoek zorgt voor een bevestiging van nieuwe wetenschappelijke gegevens welke wijzen op een snelle toename van cholesterol in het bloed hetgeen ondergeschikt is aan acute spanning. "Dus," geeft hij aan, "bloedcholesterolgehaltes worden minder beÔnvloed door het cholesterolgehalte van voedsel dan door spanningsfactoren. Die spanning veroorzakende factoren kunnen kennelijk bestaan uit voedsel dat feitelijk geen cholesterol bevat, de groente uit de magnetron."

Het is duidelijk dat dit persoonlijk gefinancierd en geleide onderzoek genoeg stof tot nadenken geeft en iemand met een beetje gezond verstand rechtop laat zitten en er acht op laat slaan. Voedsel uit de magnetron veroorzaakt abnormale veranderingen in het bloed van alle proefpersonen, welke wijzen op spanning.

Gevaar voor kinderen:

In het tijdschrift Pediatric Journal (deel 89, nummer 4, april 1992) verscheen een artikel over een onderzoek met de titel "Effecten van microgolf straling op anti-besmettelijke factoren in melk". Richard Quan, doctor in de medicijnen in Dallas, Texas, was de leider van het onderzoeksteam. John A. Kemer, doctor in de medicijnen van de Universiteit van Stanford, zat ook in het onderzoeksteam en hij werd geciteerd in een samenvattend artikel over het onderzoek hetgeen in de uitgave van 25 april 1992 van Scientific News verscheen.

Om een volledig beeld te krijgen van wat er allemaal achter het koken met de magnetron kan zitten, volgt hieronder dat samenvattende artikel: "Vrouwen, die buitenshuis werken, kunnen hun moedermelk kolven en bewaren voor voedingen. Maar ouders en verzorgers moeten voorzichtig zijn met het verwarmen van deze melk. Een nieuw onderzoek laat zien dat de magnetron, zelfs bij een laag vermogen, een deel van het belangrijke ziekte-bestrijdende vermogen in deze melk kan vernietigen. Borstvoeding kan een paar dagen veilig gekoeld worden en ongeveer een maand bevroren worden; onderzoeken hebben echter aangetoond dat het verwarmen van de melk boven lichaamstemperatuur, d.m.v. de magnetron, of het daarmee ontdooien of verwarmen, af te raden is.

In de uitgave van Pediatric Journal (Deel 1) van april 1992 rapporteerden Kemer en zijn collega's van de Universiteit van Stanford dat onverwarmde borstvoeding, die verwarmd werd met de magnetron lysozymenactiviteit en antilichamen verloor en de groei van meer potentiŽle ziekteverwekkende bacteriŽn kweekte. Melk, die verwarmd werd met een groot vermogen (tot 98į Celsius) verloor 96% van zijn immunoglobuline A antilichamen, agens dat binnendringende microben tegenhoudt.

Wat hem echt verbaasde, zei Kerner, was dat hij een verlies van anti-besmettelijke eigenschappen zag in de melk welke verwarmd werd met een magnetron met een laag vermogen en een gemiddelde temperatuur van slechts 33,5į Celsius. Nadelige veranderingen bij zulke lage temperaturen doen veronderstellen dat het gebruik van de magnetron zelf de melk kan beschadigen.

Het gebruik van een magnetron voor het ontdooien van melk is een zeer slecht idee, omdat het waarschijnlijk is dat een gedeelte van de melk gaat koken voordat alles ontdooid is. Het Medisch Centrum van de Universiteit van Stanford verwarmt borstvoeding niet langer met de magnetron, merkt Kerner op. En dat is een goede zaak vindt Sigman-Grant, vanwege de kleine hoeveelheden melk, die in ziekenhuizen gegeven worden aan pasgeborenen en aan voornamelijk te vroeg geboren kinderen.

Als er zoveel aanwijzingen zijn, dat de effecten van de magnetron op voedsel het voedsel veel meer kunnen beschadigen dan het koken volgens de standaardmanier dat doet, is het dan niet redelijk om diepgaande onderzoeken uit te voeren op levende, ademende mensen om vast te stellen of het mogelijk is dat het aanhoudend eten van voedsel uit de magnetron, hetgeen veel mensen doen, schadelijk kan zijn voor de persoonlijke gezondheid? Als je een kruidensupplement zou willen introduceren in de Amerikaanse economie en daarvoor allerlei beweringen zou doen inzake de gezondheid, zou je onderworpen worden aan diepgaande documentatie en duur onderzoek. Nu moest de industrie van de magnetrons alleen bewijzen dat de gevaarlijke stralingen die zich inderdaad in de oven bevinden niet konden ontsnappen naar het omringende gebied waar de straling schade kan veroorzaken bij mensen. De industrie moet toegeven dat sommige stralingen zelfs in de beste ovens ontsnappen. Tot nu toe heeft de industrie niet in overweging gegeven dat de mogelijkheid bestaat dat de voedingsstoffen zo gewijzigd kunnen worden dat ze schadelijk zijn voor de gezondheid.

Bron: diverse internetsites alsmede Beyond Medicine.